สิ่งที่ทำให้ ซีรีส์ หงสาวดี น่าติดตามมากยิ่งขึ้น ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเราได้เห็นมิติต่างๆ ของแต่ละตัวละครอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นตัวละครหลัก ตัวละครรอง หรือแม้กระทั่งตัวประกอบ แต่ละคนล้วนมีเหตุผลของการกระทำ มีอารมณ์ความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ภายใน เต็มไปด้วยความกลัว ความลังเลใจ ความโกรธแค้น และความปรารถนาอันแรงกล้า เราสัมผัสได้ถึงการนำเสนอตัวละครที่มีสีสันนอกเหนือไปจาก “สีขาว” กับ “สีดำ” ไม่มีสิ่งใดถูกต้องที่สุด หรือผิดที่สุด มีเพียงการตัดสินใจที่เหมาะสมที่สุดของตัวละครนั้นๆ ณ ช่วงเวลานั้นเท่านั้นเอง

ดังจะเห็นได้จาก “นเรศ” และ “มังจีชวา” สองตัวละครหลักที่ผูกพันกันมาแต่เด็ก และเติบโตมาเคียงคู่กันฉันพี่น้อง แต่ด้วยสถานะของตัวประกันและหลานกษัตริย์ จึงไม่อาจมอบความไว้ใจกันและกันได้เต็มร้อย มังจีชวารักและเอ็นดูนเรศเหมือนน้องชายแท้ๆ นเรศเองก็รักและเคารพมังจีชวาไม่ต่างกัน แต่ด้วยสถานะที่ตัวเองและพี่สาวถูกส่งตัวมาเป็นเชลย จิตใจจึงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น และพยายามหาวิธีที่จะทำให้อโยธยากลับมาเป็นไทอีกครั้งให้จงได้ เราจึงเห็นฉากที่สองพี่น้องปะทะอารมณ์และเหตุผลกันอยู่บ่อยครั้ง แน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่มีคนผิด เพราะต่างคนต่างมีเหตุผล และความจำเป็นของตัวเอง